زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی هاست
هر کسی نغمه ی خود خوانَد و از صحنه رود
صحنه پیوسته به جاست
خرّم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد
آره ٬ ما خلق نشدیم که یه مدت فقط بخوریم و بخوابیم و لذت ببریم و بعد هم بریم ٬ همه ما باید یه کاری واسه خدا انجام بدیم...!
من نمی دونم چرا اینقدر خدا دوسم داره ٬ حالا معنی (( ...و امن سخطه عند کلّ شر ...)) رو می فهمم ٬ که چه طور خدا منو در مقابل این همه شر و بدی حفظ می کنه!
دیگه فکر می کنم این درس رو یاد گرفته باشم که تنها کسی که لیاقتشو داره که قلبم متعلق به اون باشه فقط خداست!!! تنها کسی که هیچ وقت دلمو نمی شکنه خداست!!! تنها کسی که هر وقت بهش احتیاج داشته باشم هست!!! تنها کسی که می شه بهش امید داشت!!! تنها کسی که منو در مقابل همه ی خطرات حفظ می کنه !!!تنها کسی که می شه بهش دلبست !!! تنها کسی که هیچ وقت ازش خسته نمی شم!!! تنها کسی همیشه با من هست !!! تنها کسی که منو فقط به خاطر خودم دوست داره!!!
...فقط خداست...
دیگه فهمیدم که وقتی قلبمو به یکی دیگه می دم از یاد خدا غافل می شم.
ومن الناس من یتخذ من دون الله اندادا یحبونهم کحب الله والذین آمنوا اشد حبا لله...
۱۶۵ بقره
